Afgelopen vrijdag was het eindelijk zover, Pinkpop 2010 stond op het punt van beginnen. We hadden de week ervoor alles al gepakt dus konden we die vrijdag lekker vroeg vertrekken richting Limburg. De reis verliep probleemloos en reden ongeveer rond 07.00 uur Landgraaf binnen, voor we het wisten stonden we bij camping D maar daar wilden we niet heen dus op zoek naar de parkeerplaats van camping B. Deze bleek er niet te zijn volgens de verkeersregelaars dus hebben uiteindelijk geparkeerd bij camping C, dat dit later nog handig zou blijken te zijn konden we toen nog niet vermoeden. Na fijn een stukje lopen met onze zooi eindelijk aangekomen bij camping B, even op adem komen en toen maar de tent opzetten. Deze bleek achteraf toch redelijk klein voor 2 personen en zeker met een luchtbed erin bleef er niet veel ruimte meer over. Maar goed…..de tent stond dus bijna klaar voor de eerste festivaldag, eerst nog een polsbandje en bonnen scoren! Toen we dit hadden geregeld hebben we nog wat op de camping rondgekeken en vervolgens langzaam richting festivalterrein te gaan, onderweg nog wat biertjes genuttigd en wat gegeten en uiteindelijk bij het festivalterrein aangekomen. Het begin van drie muzikale dagen met leuke bands/artiesten, gezellige sfeer en veel bier! Ik ga hier dan ook niet alles opsommen over wie wanneer, waar en hoe heeft gespeeld, er is daarover genoeg te vinden op de diverse sites. Aan het eind van de dag gingen we weer richting camping voor een onrustige nacht. Zoals gezegd was de nacht niet echt succes, de tent sloeg door (vocht) en was simpelweg veel te klein, dus ‘s morgens vroeg wakker en onszelf af te vragen wat we gingen doen. Uiteindelijk het plan opgevat om een andere tent te kopen alleen de vraag was waar? De campstore op camping B bracht uitkomst, die hadden nog één tent en die mochten we meenemen voor 50 euro. Echt lang hebben we er niet over nagedacht aangezien we niet wilden beginnen aan de twee andere alternatieven (nog 2 nachten in de oude tent of naar huis). De nieuwe tent was een stuk groter en omdat alles heel dicht op elkaar stond op camping B was het niet meer mogelijk om daar de nieuwe tent op te zetten, we moesten dus verhuizen naar een andere camping en aangezien onze auto bij camping C stond was de beslissing snel gemaakt. Dus met die nieuwe tent onder de arm terug naar B, onze spullen ingepakt, de oude tent afgebroken, richting camping C gegaan, nieuwe tent opgezet, spullen die we niet direct nodig hadden in de auto gedropt en het resterende in de tent gelaten. Dit alles gedaan en nog om 12.00 uur klaar ook, dus ruim op tijd voor aanvang van festivaldag 2! Het weer was op dag 1 al goed geweest maar op dag 2 was het regelrecht top, alleen dag 3 was minder omdat het tot ongeveer 18.00 uur regelmatig regende maar we hadden onze poncho’s bij ons dus echt nat zijn we niet geworden. Het slapen was de laatste dagen stukken beter, een ruime tent waarin je jezelf kon omdraaien en zelfs rechtop kon zitten. Maar aan alles komt een eind dus op maandagmorgen was het tijd om de boel af te breken en richting huis te gaan. Onze Pinkpop is uiteindelijk zeer geslaagd te noemen en volgend jaar gaan we zeker weer

Het is alweer 3 maanden geleden dat ik een blog bericht had geplaatst, gewoon druk met werk, sporten en andere dingen. We zijn wel naar aantal concerten geweest zoals BLØF en Epica en hebben een korte vakantie gehad in Zeeland. Ook heb ik er weer een tattoo bij, deze is gedaan door Moose Tattoo uit Rotterdam. Het is een Grim Reaper geworden, afgeleid van de Iron Maiden mascotte Eddie. Ik vind hem zeer geslaagd en ben er dan ook helemaal happy mee (je kunt klikken op het plaatje voor een grote versie). Voor komende tijd staat er weer veel te gebeuren, aanstaande weekeinde 3 dagen Pinkpop, volgende maand Graspop Metal Meeting en daarna gaan we twee weken op vakantie naar Gran Canaria. Kortom….allemaal leuke dingen en als het weer komend weekeinde een beetje meewerkt dan gaan we in ieder geval goed van start

Voor de vorige shows van Najib Amhali was het ons nog nooit gelukt om aan kaartjes te komen, ook voor zijn 6e show genaamd “The Best of Najib Amhali” leek het weer niet te lukken maar gelukkig werden er 2 extra voorstellingen ingelast in het circustheater scheveningen en daar konden we nog kaarten voor bemachtigen. Ook nu leek het nog even tegen te zitten want elke keer als Wendy probeerde kaarten bij see tickets te bestellen liep het geheel vast, of de verbinding met de website viel weg, of de betaling leek niet te lukken. Eigenlijk hadden we de moed al opgegeven maar in de allerlaatste ultieme poging liep alles netjes door en werd onze aankoop van 2 kaarten voor de show op 31 januari bevestigd. Op de dag van de voorstelling kwamen we al vrij vroeg in Scheveningen aan en liepen vanuit de naastgelegen parkeergarage eerst even bij het theater naar binnen om onze toegangskaarten en uitrijkaart voor de parkeergarage op te halen, vervolgens maar even richting de boulevard gelopen om een hapje te eten. Het was er erg koud door een gure wind dus lang hebben we er niet gelopen en na iets te hebben gegeten zijn we weer richting het circustheater gegaan waar we de rest van de tijd onder het genot van een aantal kopjes koffie in de bar hebben doorgebracht. omstreeks 20.00 uur ging de zaal open en ongeveer een half uurtje later begon de voorstelling. Deze begon met een soort videoclip van diverse films en tv programma’s waarin Najib in heeft meegespeeld en direct erna kwam hijzelf het toneel op. De show was leuk en zeker ook heel herkenbaar want het is een compilatie van zijn 5 vorige shows aangevuld met filmpjes van de personen die in de vorige (en natuurlijk ook deze) shows voorbij kwamen. Ondanks het gegeven dat het een compilatie was viel er genoeg te lachen want een voorstelling bijwonen is toch een andere sensatie als thuis op de bank een dvd bekijken. De voorstelling zelf duurde ongeveer 3 uur maar in onze beleving leek het toch anders, kortom de tijd was veel te snel verstreken en omstreeks kwart voor twaalf waren we alweer onderweg naar de auto. Natuurlijk gaan we ook weer proberen om kaarten te krijgen voor een toekomstige nieuwe show en hopelijk gaat dat dan ook weer lukken om erbij te zijn. Wil nog 1 linkje vermelden, en dat is naar de site najibamhalifan.nl en hierop is veel info te vinden over Najib Amhali.

Het is weer een nieuw jaar, 2010 alweer, wat gaat de tijd toch snel. Natuurlijk iedereen een goed, gelukkig en gezond 2010 gewenst van ons, dat het nieuwe jaar iedereen mag brengen wat hij/zij ervan verwacht. Wij gaan er in ieder geval een zo leuk mogelijk jaar van te maken, niet dat dit nu direct gepaard gaat met goede voornemens en dergelijke maar we hopen het jaar gezond door te komen en daartussenin allerlei leuke dingen te doen. Een vakantie is nog niet gepland maar die gaat er zeker wel komen, wel hebben we een aantal concerten of festivals op de agenda staan en hiervoor hebben we al kaarten! Zo gaan ze zeker naar BLØF in het nieuwe Luxor, Pinkpop 2010, Graspop Metal Meeting en Status Quo in de Heineken Music Hall. Daar zullen zeker nog wel een aantal dingen bijkomen, hopelijk komt er ook weer een Sonisphere festival in Nederland want dit jaar gaat het eindelijk gebeuren dat de Big Four (Dit zijn Metallica, Megadeth, Slayer en Anthrax) van de Thrash metal samen zullen komen en dat is vrij uniek. Maar goed….2010, het jaar is net 3 dagen oud dus we hebben nog veel om naar uit te kijken. Hopelijk wordt het een fantastisch jaar

Al sinds eind jaren 70 ben ik een liefhebber van de muziek van Simple Minds. Kreeg van een vriend een tape met daarop de LP Life in a Day en deze beviel zodanig goed dat ik hem ook aanschafte en helemaal grijs draaide. Het bleef natuurlijk niet bij deze ene, later volgden de LP’s Empires and Dance en New Gold Dream (81–82–83–84) en deze laatste LP hun definitieve doorbraak. De eerste keer dat ik ze live zag spelen was in 1983 op Pinkpop en dat smaakte zeker naar meer. In de jaren erna zag ik ze nog een aantal malen en in 1989 zag ik ze voor het laatst. Had ze eerder dat jaar gezien in de Kuip en later 2 keer in Ahoy Rotterdam. De support act in de Kuip was de band “The Silencers“, deze band maakte niet bijzonder veel indruk op me en zou ook nu geen nummer meer van ze kunnen opnoemen. In Ahoy was de support act de voor mij zeer onbekende Schotse band Gun, deze muziek is me altijd bijgebleven en heb dan ook direct de toen uitgebrachte cd “Taking on the World” aangeschaft. Later heeft Gun nog een hitje gehad met een cover van het nummer “Word Up” maar daarna ze zijn snel in de vergetelheid geraakt, dit kwam voornamelijk door de steeds wisselende samenstelling van de band. Maar goed….ik dwaal af…..Simple Minds… Ik wilde ze graag weer eens zien na 20 jaar, dat had in de HmH moeten gebeuren maar door omstandigheden ging dat niet lukken, toen ik later de site van Ticketmaster checkte zag ik dat er ineens een datum was bijgekomen. Donderdag 17 december, Graffiti Soul Tour 2009 in Popcentrum 013 Tilburg, en er waren nog kaarten! Ik wist dat ik die dag vrij was dus direct besteld! Toen deze dag aanbrak was het wit van de sneeuw en duurde de autorit er naartoe drieënhalf uur, we waren gelukkig ruim op tijd weggegaan en konden ook vrij simpel de auto kwijt in de aangrenzende parkeergarage. Nog wat tijd doorgebracht in de stad, iets gegeten en gedronken en daarna weer terug naar 013. Omstreeks 20.00 uur stonden we in de zaal in afwachting van het concert, We stonden vlak voor de geluidstechnicus op de ophoging en keken overal netjes overheen. Het concert begon iets later dan gepland was maar wel direct swingend met Theme For Great Cities en Sanctify Yourself gevolgd door wat tracks van de nieuwe cd Graffiti Soul en natuurlijk vele oude bekende songs. Totaal speelden ze 28 songs en duurde het concert ruim 2 uur maar natuurlijk veel te kort. Sfeer in de zaal was ook top, er werd volop meegezongen, gesprongen en geklapt en wij lieten ons natuurlijk ook niet onbetuigd. Voor Wendy was het haar eerste live ervaring met Simple Minds maar wat haar betreft ook niet het laatste, voor mij was het een weerzien dat niet is tegengevallen en zeker weer voor herhaling vatbaar. We blijven dus de concertagenda checken en als het even mogelijk is zijn we er weer bij. De setlist is hier te downloaden.

Mijn moeder is een liefhebber van Frans Bauer en zij wilde dan ook graag naar het nieuwe theaterconcert van hem in het Nieuwe Luxor Rotterdam. We hadden al enige tijd geleden kaarten besteld voor het concert van 15 november en afgelopen zondag was dus de grote dag. Na wat te hebben gegeten zijn mijn moeder, mijn tante en ik zo rond zeven uur met het openbaar vervoer naar de kop van zuid gereisd. Toen we daar aankwamen was de zaal al open en de sfeer zat er tijdens het wachten al goed in. Om acht uur begon het concert en toen werd het pas echt gezellig want iedereen begon direct te zingen en dansen. In het eerste gedeelte voor de pauze zong hij veel nummers van zijn nieuwe album ‘Voor elke dag’ en dat wisselde hij af met oude bekende nummers, die werden met veel gejuich en applaus ontvangen. Omstreeks negen uur kwam Sinterklaas met een aantal zwarte pieten binnen waarna de hele zaal spontaan ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht’ inzette. De Sint bleek een groot cadeau bij zich te hebben en toen deze door Frans werd uitgepakt kwam daar tot ieders verbazing Patty Brard uit tevoorschijn. Zij maakte bekend dat ze ambassadrice zou worden voor het door Frans opgerichte Sterrenfonds, een stichting die zich richt op ernstige zieke kinderen of kinderen die bijvoorbeeld in financiële armoede leven en een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Na deze serieuze noot werd door de Sint en Patty een gouden plaat uitgereikt voor het nieuwe album, hierdoor leek Frans duidelijk ontroerd. Na alle verassingen heeft hij nog een paar nummers gezongen van zijn nieuwe cd, waarna het pauze was en dus tijd voor een drankje. Tijdens de pauze zat de sfeer er nog steeds goed in, iedereen had zichzelf voorzien van een drankje en er werd vrolijk meegezongen met muziek van Koos Alberts, een aantal was zelfs flink aan het dansen. Toen Frans weer opkwam starte hij met een medley van The Beach Boys, een verassende keuze maar het sloeg heel goed aan in de zaal want die ging helemaal los. Verder bestond het tweede gedeelte van het concert voornamelijk uit oudere nummers die iedereen natuurlijk voluit mee kon zingen, het werd een groot feest maar ging jammer genoeg te snel voorbij en even voor elf uur deelde Frans mee dat hij binnen enkele minuten naar de foyer zou komen voor handtekeningen. Toen wij daar aankwamen was het verassend genoeg nog niet al te druk en voordat we het goed en wel besefte stond Frans voor ons, hij deelde handtekeningen uit en maakte met iedereen een praatje. Toen hij langs mij kwam vroeg ik of ik samen met hem op de foto mocht en hij antwoordde dat hij direct terug zou komen. Niet veel later stond hij weer naast me en sloeg zijn arm om me heen en helemaal klaar was voor de foto, nadat deze was genomen bedankte ik hem en gaf hij mij spontaan een paar zoenen. Natuurlijk ben ik hiermee mijn moeder aan het stangen want zij is tenslotte de “echte” fan.

Ik was gisteren vrij en zat wat op de bank te hangen toen Wendy me opbelde, zij was bij haar moeder en had het plan opgevat om naar het concert van Anouk in Ahoy te gaan en of ik ook zin had om te gaan. Er waren nog arena kaarten beschikbaar en die wilde ze bestellen als ik mee ging, hoefde er niet lang over na te denken dus de kaarten werden besteld. Zo reisden we om ongeveer 5 uur al af naar Ahoy. Het was best druk op de weg dus omstreeks 6 uur liepen we pas het voorterrein op van Ahoy om in de rij te gaan staan, deze was nog verrassend kort voor die tijd dus stonden we gelijk redelijk vooraan. Om kwart voor zeven ging de zaal open waarop we we rustig naar binnen zijn gewandeld, vervolgens hebben we een plek dichtbij het podium uitgezocht zodat we alles goed konden zien. Het wachten hebben we doorgebracht met het kijken naar andere mensen en met Shazam, dit programma voor o.a. de iPhone kan muziek herkennen waarna je het eventueel kunt kopen via iTunes. Rond 8 uur begon de supportact, een band genaamd “The Black Box Revelation“. Een band is eigenlijk een te groot woord want het geheel bestaat maar uit 2 leden en dat is dan ook wel te horen. Veel gitaar, veel drums en een wat minder prettige zangpartij, wat ons betreft geen topper dus maar daar zullen de meningen misschien over verdeeld zijn. In Ahoy was dat waarschijnlijk niet het geval want de mededeling van de zanger dat hun laatste nummer gespeeld zou worden werd met veel gejuich onthaald. Nadat de apparatuur van de supportact van het podium was verwijderd was het bijna 9 uur en tijd voor Anouk! Bij vorige shows waren er altijd spectaculaire openingen maar dat was dit keer niet het geval, zowel de band als Anouk kwamen het podium opgelopen waarna de titelsong van het nieuwe album werd ingezet. We vonden het concert helemaal top ook al deed Anouk wat rustiger aan i.v.m. haar zwangerschap, dat laatste was overigens al goed te zien maar misstaat haar niet. Het concert duurde ruim 2 uur en de setlist bestond uit ruim 20 songs waaronder bijna alle nummers van het nieuwe album afgewisseld met oude bekende nummers. Kortom een leuke avond en zeker voor herhaling vatbaar De setlist is hier te downloaden.